|
|
Geschreven door Willemijn Jonkers
|
|
vrijdag, 21 januari 2011 08:28 |
|
Zij is bijna vijfentwintig jaar en vertrekt binnenkort voor ruim een halfjaar naar een ver buitenland om in een opvanghuis meisjes te gaan helpen in hun ontwikkeling.
Ze schrijft me: “Wat er allemaal gaat gebeuren zal alleen God weten. Ik moet accepteren dat het komt zoals het komt. Ik weet dat ik niet alleen ben en dat ik mag gaan.”
Drie jaar geleden is haar moeder plotseling overleden en ze heeft een poosje rouwverwerking gevolgd bij mij en een collega therapeut. Het is indrukwekkend om te zien hoe zij inmiddels op eigen benen is gaan staan. Zij vraagt zich af of wij nog iets voor haar kunnen doen, juist omdat ze nu zo bezig is met het afronden van een periode en het ingaan van een nieuwe fase.
|
|
Lees meer...
|
|
|
Geschreven door Willemijn Jonkers
|
|
donderdag, 20 januari 2011 18:02 |
|
Willen Islam, Jodendom en Christendom nader tot elkaar komen, zouden wij ons allemaal kunnen richten op wie weet wel de belangrijkste eigenschap van God/Allah/Adonai:
Zijn (haar?) barmhartigheid!
En Ayyub* riep tot zijn Heer: "Rampspoed heeft mij gegrepen, maar u bent de barmhartigste van de barmhartigen.” (Koran, 21:83).
|
|
Lees meer...
|
|
Een 'goed' ritueel transformeert |
|
Geschreven door Willemijn Jonkers
|
|
dinsdag, 11 januari 2011 18:56 |
|
In levensbeschouwelijke tradities kunnen ruwweg drie typen wegen van bevrijding en heil onderscheiden worden. Ten eerste de weg van het loslaten, zoals bekend uit bijv. het boeddhisme. Ten tweede de weg van de acceptatie: 'er is wat er is'. Deze houding vindt men bijv. in de Veda's. Ten derde de weg van de transformatie: gepoogd wordt middels interventies een verandering te bewerkstelligen.
|
|
Lees meer...
|
|
|
|
|
|
Column